Pewna
postać odziana w czarny płaszcz z kapturem i z przełamaną maską
demona o krwistoczerwonych oczach właśnie wymienia ledwo co
widoczne ciosy z przeciwnikiem ubranym w biały strój z maską
wilka....
- Nie nadajesz się nawet, by istnieć. A ty chcesz dalej jej służyć? Może liczysz na szybki awans w jej pięknych oczach? - wilczy Arrancar uśmiecha się drwiąco.
- Nie liczę na nic jestem tylko mrokiem i śmiercią jestem tylko pyłkiem na jej cudownym buciku.... - zaśmiał się odziany w czerń
Jego wróg tylko prychnął. - Cero Oscuras. - syknął. Technika odrzuciła czarnego demona na dłuższy dystans. Wilk obejrzał się za siebie. Na niebie nadal lśnił księżyc, bez żadnej zmiany. Poza nimi nie było tu nikogo.
Wówczas w Wilczego arrancara trafiła kosa z mroku i usłyszał: Resurrecion Primera Etapa: Sabor de la felicidad,
muerte vestida en la sombra. (Skosztuj szczęścia, śmierci odziana w cień)
Wilk zawył jak zjebany psychicznie i to tak, że słyszało go całe Hueco Mundo. Ze zgrozą uprzytomnił sobie, że najprawdopodobniej te hałasy dotrą do Las Noches, centrum Białej Pustyni, i zbudzą Espadę. Postanowił więc szybko to skończyć, nim przyjdzie konkurencja. - Cero...Cero Sincretico. - wyszeptał, wystrzelając skondensowane, czarne Cero wprost we wroga.
Ten jednak je przeciął po prostu i sprawił że przednim stanęła ukochana wilczego po czym stwierdził:
- Ciekawe czy zabijesz swą ukochaną...
Mężczyzna westchnął. Nie miał odwrotu, a sprawy poszły za daleko. Więc...po prostu zabił własną kochankę. Niestety, narobił przy tym sporego burdelu - krew, wnętrzności etc.
Demon się zaśmiał i spytał:
- Serio sądzisz że możesz mnie zabić??
- Zabijałem silniejszych od ciebie, szczylu. - parsknął wilk.
- To na co czekasz?? Śmiało zabij mnie... - zaśmiał się uśmiechając wesoło
Wilk zawył radośnie i zaatakował, próbując go rozpruć... Odziany w czerń się nie ruszył by uniknąć przyjął na siebie cios... Ku zdumieniu wilka jednak rozprucie nie przyniosło żadnego skutku.
- Dziękuję za nowe ciałko i moc... - zaśmiał się a po chwili pozostała tylko jedna postać odziana w czerń z popękaną maską wilczego demona...
W tej chwili na scenie pojawiło się kilku mężczyzn w biało-czarnych strojach; po pełnym gracji sposobie poruszania się można w nich było rozpoznać potężną i szlachetną Espadę, gwardię przyboczną bogini rządzącej Białą Pustynią.
Uśmiechnął się drwiąco po czym stwierdził:
- O proszę nie zamawiałem kolejnych trupów szafę mam wypchaną do pełna więc nie mam gdzie was upchnąć...Espada zatrzymała się. Grimmjow, Sexta Espada, uśmiechnął się z lekką wyższością. Ulquiorra nawet nie raczył na niego spojrzeć. Błękitnowłosy oznajmił, uciszając Starrka, który chyba chciał ryknąć: - Wzywają cię do pałacu. Primera-sama cię szuka. I dobrze ci radzę, nie denerwuj jej spóźnianiem się. To rzekłszy, zniknęli w ciemności.
Zaśmiał się i pojawił się przed nimi w pałacu klęcząc spytał:
- Wykonałem zadanie jakie jest kolejne??
W półmroku rozległ się głos: - Chciałabym, byś spełnił dla mnie tę oto misję...Celem jest - Ishida Uryuu. Jak wiesz, on i jego ojciec Ryuuken znaleźli się po niewłaściwej stronie. Wiadomo - należy zabić starego Ishidę. Ale młodego...Zaszantażuj. Wiem, że to umiesz.
- Yes my lady... - wyszeptał i już miał wyjść gdy nagle usłyszał ponownie głos swej pani...
- Tylko nie przesadź z upiększaniem Ishidy. Liczę na czystą i piękną robotę, godną nocy, a nie na fuszerkę, której efekt rzewnie płacze na widok mnie. - mruknęła kobieta.
- Przepraszam za tamto ale on stwierdził że zgwałcił pani pupilkę... I nie wytrzymałem a Ishidę dostarczę całego... i nie będzie płakał... - stwierdził i zniknął by wykonać swe zadanie jednak 11 osób mu przeszkodziło... a byli to pozostali członkowie Panów nocy...
- Nie nadajesz się nawet, by istnieć. A ty chcesz dalej jej służyć? Może liczysz na szybki awans w jej pięknych oczach? - wilczy Arrancar uśmiecha się drwiąco.
- Nie liczę na nic jestem tylko mrokiem i śmiercią jestem tylko pyłkiem na jej cudownym buciku.... - zaśmiał się odziany w czerń
Jego wróg tylko prychnął. - Cero Oscuras. - syknął. Technika odrzuciła czarnego demona na dłuższy dystans. Wilk obejrzał się za siebie. Na niebie nadal lśnił księżyc, bez żadnej zmiany. Poza nimi nie było tu nikogo.
Wówczas w Wilczego arrancara trafiła kosa z mroku i usłyszał: Resurrecion Primera Etapa: Sabor de la felicidad,
muerte vestida en la sombra. (Skosztuj szczęścia, śmierci odziana w cień)
Wilk zawył jak zjebany psychicznie i to tak, że słyszało go całe Hueco Mundo. Ze zgrozą uprzytomnił sobie, że najprawdopodobniej te hałasy dotrą do Las Noches, centrum Białej Pustyni, i zbudzą Espadę. Postanowił więc szybko to skończyć, nim przyjdzie konkurencja. - Cero...Cero Sincretico. - wyszeptał, wystrzelając skondensowane, czarne Cero wprost we wroga.
Ten jednak je przeciął po prostu i sprawił że przednim stanęła ukochana wilczego po czym stwierdził:
- Ciekawe czy zabijesz swą ukochaną...
Mężczyzna westchnął. Nie miał odwrotu, a sprawy poszły za daleko. Więc...po prostu zabił własną kochankę. Niestety, narobił przy tym sporego burdelu - krew, wnętrzności etc.
Demon się zaśmiał i spytał:
- Serio sądzisz że możesz mnie zabić??
- Zabijałem silniejszych od ciebie, szczylu. - parsknął wilk.
- To na co czekasz?? Śmiało zabij mnie... - zaśmiał się uśmiechając wesoło
Wilk zawył radośnie i zaatakował, próbując go rozpruć... Odziany w czerń się nie ruszył by uniknąć przyjął na siebie cios... Ku zdumieniu wilka jednak rozprucie nie przyniosło żadnego skutku.
- Dziękuję za nowe ciałko i moc... - zaśmiał się a po chwili pozostała tylko jedna postać odziana w czerń z popękaną maską wilczego demona...
W tej chwili na scenie pojawiło się kilku mężczyzn w biało-czarnych strojach; po pełnym gracji sposobie poruszania się można w nich było rozpoznać potężną i szlachetną Espadę, gwardię przyboczną bogini rządzącej Białą Pustynią.
Uśmiechnął się drwiąco po czym stwierdził:
- O proszę nie zamawiałem kolejnych trupów szafę mam wypchaną do pełna więc nie mam gdzie was upchnąć...Espada zatrzymała się. Grimmjow, Sexta Espada, uśmiechnął się z lekką wyższością. Ulquiorra nawet nie raczył na niego spojrzeć. Błękitnowłosy oznajmił, uciszając Starrka, który chyba chciał ryknąć: - Wzywają cię do pałacu. Primera-sama cię szuka. I dobrze ci radzę, nie denerwuj jej spóźnianiem się. To rzekłszy, zniknęli w ciemności.
Zaśmiał się i pojawił się przed nimi w pałacu klęcząc spytał:
- Wykonałem zadanie jakie jest kolejne??
W półmroku rozległ się głos: - Chciałabym, byś spełnił dla mnie tę oto misję...Celem jest - Ishida Uryuu. Jak wiesz, on i jego ojciec Ryuuken znaleźli się po niewłaściwej stronie. Wiadomo - należy zabić starego Ishidę. Ale młodego...Zaszantażuj. Wiem, że to umiesz.
- Yes my lady... - wyszeptał i już miał wyjść gdy nagle usłyszał ponownie głos swej pani...
- Tylko nie przesadź z upiększaniem Ishidy. Liczę na czystą i piękną robotę, godną nocy, a nie na fuszerkę, której efekt rzewnie płacze na widok mnie. - mruknęła kobieta.
- Przepraszam za tamto ale on stwierdził że zgwałcił pani pupilkę... I nie wytrzymałem a Ishidę dostarczę całego... i nie będzie płakał... - stwierdził i zniknął by wykonać swe zadanie jednak 11 osób mu przeszkodziło... a byli to pozostali członkowie Panów nocy...
